Συνέλευση Νέων Πολιτών για τους επικονιαστές

Τα μέλη της Συνέλευσης συνεδρίασαν τρεις φορές με φυσική παρουσία στις Βρυξέλλες και αρκετές φορές διαδικτυακά. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έμαθαν από τους ειδικούς τι σημαίνει η μείωση αυτή, συζήτησαν με τα ενδιαφερόμενα μέρη και τους υπευθύνους χάραξης πολιτικής για το ποιες θα μπορούσαν να είναι οι λύσεις και ποιες οι συγκεκριμένες ενέργειες για την εφαρμογή των λύσεων. 

Ως αποτέλεσμα των εργασιών της, η Συνέλευση διατύπωσε 32 συστάσεις για τη χρήση των φυτοφαρμάκων, τη γεωργία, καθώς και για τη χρήση γης και την προστασία των οικοτόπων. 

Οι προτάσεις περιλαμβάνουν τη μείωση της χρήσης και της τοξικότητας των φυτοφαρμάκων, την προστασία και την αποκατάσταση των οικοτόπων επικονιαστών και τη μετάβαση προς μια γεωργία πιο φιλική προς τους επικονιαστές, αλλά και την εκτεταμένη στήριξη των γεωργών. 

Τα μέλη της Συνέλευσης ζήτησαν επίσης ισχυρότερη παρακολούθηση και επιβολή των υφιστάμενων περιβαλλοντικών πολιτικών, αυξημένη χρηματοδότηση για δράσεις διατήρησης και εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες.

Οι άγριοι επικονιαστές περιλαμβάνουν μοναχικές μέλισσες, αγριομέλισσες, συρφίδες, πεταλούδες, σκώρους —αλλά και άλλες μύγες, σφήκες, ακόμη και σκαθάρια! Αυτά τα αφανή ζώα είναι πολύ πιο σημαντικά για τις ανθρώπινες κοινωνίες και τη φύση απ’ όσο υποδηλώνει το μικρό τους μέγεθος. Περίπου 4 στις 5 καλλιέργειες και άγρια ανθοφόρα φυτά βασίζονται στους επικονιαστές για τη μεταφορά γύρης και την αναπαραγωγή. 

Όταν αυτά τα ζώα μειώνονται —λόγω αλλαγών στη χρήση γης, της εντατικής γεωργικής διαχείρισης και της χρήσης φυτοφαρμάκων, της περιβαλλοντικής ρύπανσης, των χωροκατακτητικών ξένων ειδών και της κλιματικής αλλαγής— οι επιπτώσεις διαχέονται σε ολόκληρα οικοσυστήματα, υπονομεύοντας τη βιοποικιλότητα, την παραγωγή τροφίμων, την οικονομία και, τελικά, την ανθρώπινη ευημερία. Συνεπώς, η προστασία των εντόμων-επικονιαστών σημαίνει αντιμετώπιση ενός πολύπλοκου πλέγματος κοινωνικών και περιβαλλοντικών προκλήσεων.