Tá deireadh ag teacht go tapa leis an iascach ar mhionscála. Mar gheall ar na costais mhéadaitheacha a bhaineann le baoite éisc agus costais soithí, mar aon le laghdú ollmhór ar ghabhálacha éisc, tá ar iascairí ar mionscála a gceadúnais a thabhairt suas. Idir an dá linn, leanann iascaigh ar mhórscála, a úsáideann trealamh scriosach go minic, de bheith ag iascaireacht go forleathan, rud is cúis leis an tionchar is mó ar líon na n-iasc — ach is iad na hiascaigh sin amháin atá in ann oibríochtaí a choinneáil ar bun. Ní mór é sin a athrú. Ba cheart tuilleadh maoinithe a leithdháileadh chun tacú le hiascaigh ar mhionscála agus le tionscadail nuálacha lena gcuirtear cleachtais iascaireachta inbhuanaithe chun cinn. Ina theannta sin, ba cheart tosaíocht a thabhairt d’infheistíochtaí i ndobharshaothrú inbhuanaithe, ós rud é nach réiteach fadtéarmach inmharthana é treocht mhéadaitheach an dobharshaothraithe timthrialla oscailte.