De jonge deelnemers zeiden dat de nationale gezondheidszorgstelsels in de hele EU de uitdagingen van het leven met diabetes in de praktijk beter moeten aanpassen. Zij legden uit dat jongeren vaak te maken hebben met gefragmenteerde zorg, verouderde apparatuur of lange wachttijden: Problemen die het dagelijks beheer bemoeilijken. Zij wezen ook op opvallende ongelijkheden in de toegang tot geneesmiddelen en technologie: In sommige landen kan de prijs van insuline en aanverwante behandelingen meer dan drie keer hoger zijn dan in andere. Jongeren riepen op tot meer harmonisatie van gezondheidszorgdiensten, eerlijke prijzen en betere coördinatie in de hele EU om ervoor te zorgen dat niemands gezondheid afhankelijk is van waar hij woont. Voor hen mag het beheersen van diabetes nooit een voorrecht zijn - het zou een recht moeten zijn.

Wat kan de EU, met volledige inachtneming van de nationale bevoegdheid op het gebied van de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en medische zorg, doen om de lidstaten te ondersteunen bij het verbeteren van de toegang van jongeren tot behandeling en zorg voor diabetes en het gebruik van digitale en innovatieve technologieën te bevorderen?