Dúirt na rannpháirtithe óga nach mór do chórais cúraim sláinte náisiúnta ar fud an Aontais dúshláin fhíorshaoil a bhaineann le maireachtáil le diaibéiteas a oiriúnú ar bhealach níos fearr. Mhínigh siad gur minic a bhíonn ar dhaoine óga aghaidh a thabhairt ar chúram ilroinnte, ar threalamh atá as dáta, nó ar amanna feithimh fada: fadhbanna a dhéanann bainistíocht laethúil níos deacra. Leag siad béim freisin ar neamhionannais shuntasacha maidir le rochtain ar chógais agus ar theicneolaíocht: i roinnt tíortha, is féidir le praghas inslin agus cóireálacha gaolmhara a bheith níos mó ná trí huaire níos airde ná i dtíortha eile. D’iarr daoine óga go ndéanfaí comhchuibhiú níos fearr ar sheirbhísí cúraim sláinte, go mbeadh praghsáil chothrom ann, agus go ndéanfaí comhordú níos fearr ar fud an Aontais chun a áirithiú nach mbeidh sláinte aon duine ag brath ar an áit ina bhfuil cónaí orthu. Maidir leo, níor cheart go mbeadh sé ina phribhléid riamh diaibéiteas a bhainistiú - ba cheart go mbeadh sé ceart.

Agus lánurraim á tabhairt don inniúlacht náisiúnta maidir le seirbhísí sláinte agus cúram leighis a eagrú agus a sholáthar, cad is féidir leis an Aontas a dhéanamh chun tacú leis na Ballstáit feabhas a chur ar an rochtain atá ag daoine óga ar chóireáil agus ar chúram diaibéitis agus úsáid na dteicneolaíochtaí digiteacha agus nuálacha a chur chun cinn?