Οι νέοι συμμετέχοντες δήλωσαν ότι τα εθνικά συστήματα υγειονομικής περίθαλψης σε ολόκληρη την ΕΕ πρέπει να προσαρμόσουν καλύτερα τις πραγματικές προκλήσεις της ζωής με διαβήτη. Εξήγησαν ότι οι νέοι συχνά αντιμετωπίζουν κατακερματισμένη φροντίδα, παρωχημένο εξοπλισμό ή μεγάλους χρόνους αναμονής: προβλήματα που δυσχεραίνουν την καθημερινή διαχείριση. Τόνισαν επίσης τις εντυπωσιακές ανισότητες όσον αφορά την πρόσβαση σε φάρμακα και τεχνολογία: σε ορισμένες χώρες, η τιμή της ινσουλίνης και των συναφών θεραπειών μπορεί να είναι περισσότερο από τρεις φορές υψηλότερη από ό,τι σε άλλες. Οι νέοι ζήτησαν μεγαλύτερη εναρμόνιση των υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης, δίκαιη τιμολόγηση και καλύτερο συντονισμό σε επίπεδο ΕΕ, ώστε να διασφαλιστεί ότι η υγεία κανενός δεν εξαρτάται από τον τόπο διαμονής του. Για αυτούς, η διαχείριση του διαβήτη δεν πρέπει ποτέ να είναι προνόμιο - πρέπει να είναι δικαίωμα.

Με πλήρη σεβασμό της εθνικής αρμοδιότητας όσον αφορά την οργάνωση και την παροχή υγειονομικών υπηρεσιών και ιατρικής περίθαλψης, τι μπορεί να κάνει η ΕΕ για να στηρίξει τα κράτη μέλη στη βελτίωση της πρόσβασης των νέων στη θεραπεία και την περίθαλψη του διαβήτη και να προωθήσει τη χρήση των ψηφιακών και καινοτόμων τεχνολογιών;