Η δικαιοσύνη μεταξύ των γενεών στην Ευρώπη κινδυνεύει όλο και περισσότερο. Οι νέοι αντιμετωπίζουν αυξανόμενο κόστος διαβίωσης, απρόσιτη στέγαση και αυξανόμενη οικονομική ανασφάλεια. Αλλά οι μαθητές αντιπροσωπεύουν μια ξεχωριστή ομάδα μέσα σε αυτό το τοπίο, με συγκεκριμένες ευπάθειες που συνδέονται άμεσα με την ικανότητά τους να έχουν πρόσβαση και να ολοκληρώνουν την εκπαίδευση. Η ενεργειακή φτώχεια, η κακή ποιότητα στέγασης και τα ανεπαρκή συστήματα στήριξης των σπουδαστών υπονομεύουν όχι μόνο τις συνθήκες διαβίωσης των σπουδαστών, αλλά και το δικαίωμά τους να μαθαίνουν και να συμμετέχουν πλήρως στην κοινωνία. Για την Ευρωπαϊκή Ένωση Φοιτητών (ESU), κάθε στρατηγική για τη δικαιοσύνη μεταξύ των γενεών πρέπει να αναγνωρίζει ρητά τους μαθητές ως δική τους κατηγορία και όχι απλώς ως υποσύνολο των νέων. Οι μαθητές αντιμετωπίζουν συχνά μοναδικές προκλήσεις: απομάκρυνση από το σπίτι χωρίς οικονομική σταθερότητα, εξάρτηση από θέσεις εργασίας μερικής απασχόλησης για την κάλυψη βασικών αναγκών και αποκλεισμός από την κοινωνική προστασία που παρέχεται σε άλλες ομάδες. Αυτές οι πιέσεις μπορούν να οδηγήσουν σε εγκατάλειψη του σχολείου, περιορισμένες ευκαιρίες κινητικότητας και μακροπρόθεσμη ανισότητα. Μια δίκαιη ευρωπαϊκή προσέγγιση απαιτεί ισχυρές δημόσιες επενδύσεις σε προσβάσιμη τριτοβάθμια εκπαίδευση, οικονομικά προσιτή και βιώσιμη φοιτητική στέγαση, επαρκείς επιχορηγήσεις και υπηρεσίες υποστήριξης που προστατεύουν τους σπουδαστές από τη φτώχεια. Οι πολιτικές για τη στέγαση, την κλιματική μετάβαση και την κοινωνική προστασία πρέπει να αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα που βιώνουν τόσο οι νέοι όσο και οι σπουδαστές. Η δικαιοσύνη μεταξύ των γενεών πρέπει να διασφαλίζει ότι οι σημερινοί νέοι —και ιδίως οι σημερινοί σπουδαστές— δεν επωμίζονται δυσανάλογα βάρη.