Jeśli zmiana klimatu doprowadzi nas do zorganizowania strategii równości międzypokoleniowej, a tym samym do przeprowadzenia konsultacji zgodnie z logiką demokracji uczestniczącej, musimy zadbać o to, by zareagować na pilną potrzebę i w związku z tym podjąć działania (główne słowo COP w Madrycie). Strategia międzypokoleniowa wymaga budowania zaufania między młodszymi i bardziej zaawansowanymi pokoleniami, aby uniknąć ryzyka nieufności i szkodliwych podziałów. Można tego dokonać w bardzo prosty sposób na terytoriach, łącząc w konkretnych projektach z jednej strony umiejętności starych, ich doświadczenie, ich know-how, a z drugiej strony umiejętności nowych pokoleń, ich energię, ich zwinność cyfrową. Razem, we współpracy z władzami lokalnymi i instytucjami edukacyjnymi, mogą tworzyć projekty przyczyniające się do odporności terytorialnej i spójności społecznej oraz nimi zarządzać. Niektóre z tych projektów można zintegrować z karierą akademicką, a inne z systemami bezpieczeństwa cywilnego. Instytucje takie jak we Francji Służba Obywatelska mogłyby być otwarte dla wszystkich pokoleń, a seniorzy mogliby nimi zarządzać na zasadzie dobrowolności. Właściwe służby publiczne zauważają, że ich zasoby materialne są ograniczone, podobnie jak zasoby ludzkie. Jednak grupa wiekowa pracujących seniorów reprezentuje w naszym społeczeństwie około 10% populacji. Większość z nich jest dostępna i chętna do służenia.