Poziom wykształcenia w szkole jest w bardzo silnym przewrocie w kierunku negatywnych. Ten głęboki kryzys edukacyjny, który przywódcy polityczni publicznie nazywają potrzebą równych szans, będzie miał długotrwały wpływ na siłę gospodarczą naszego kraju, a tym samym na produkt krajowy brutto. Uderzające jest to, że starsze pokolenie rozwija większą siłę pod względem motywacji i odpowiedzialności społecznej niż przedstawiciele młodszego pokolenia, którzy są obojętni na informacje zwrotne o słabych lub niewystarczających wynikach – argumentując, że państwo ostatecznie łapie i nie wyklucza „unieruchomionych edukacyjnie” osób za pośrednictwem funduszy wsparcia społecznego. Zalew średnich na poziomie A nie sygnalizuje wysokiego standardu kwalifikacji, ponieważ osiągnięcie jest ukryte. Szkoda, że taki rozwój obecnie dominuje w obecnych ocenach wydajności Abitur. Każdy ma dyplom liceum, nikt nie ma dyplomu liceum! To wyraźne stwierdzenie prowadzi do absurdu w jednolitej kwalifikacji „Abitura”, o którą zabiegają niektórzy. W kontekście sprawiedliwości międzypokoleniowej pilne byłoby podniesienie przez państwo poziomu wykształcenia, tak aby młodsze pokolenie miało takie same możliwości jak obecne starsze pokolenie po II wojnie światowej: Weź udział w drugim cudzie gospodarczym i zapewnij sobie dobrobyt przez długi czas.