Sprawiedliwość międzypokoleniowa w Europie jest coraz bardziej zagrożona. Młodzi ludzie borykają się z rosnącymi kosztami utrzymania, niedostępnymi cenowo mieszkaniami i rosnącą niepewnością finansową. Ale uczniowie stanowią odrębną grupę w tym krajobrazie, ze szczególnymi podatnościami bezpośrednio związanymi z ich zdolnością do dostępu i ukończenia edukacji. Ubóstwo energetyczne, niskiej jakości mieszkania i niewystarczające systemy wsparcia dla studentów podważają nie tylko warunki życia uczniów, ale także ich prawo do nauki i pełnego uczestnictwa w życiu społecznym. W przypadku Europejskiej Unii Studentów (ESU) każda strategia na rzecz sprawiedliwości międzypokoleniowej musi wyraźnie uznawać studentów za ich własną kategorię, a nie tylko podzbiór młodzieży. Studenci często stają przed wyjątkowymi wyzwaniami: wyprowadzanie się z domu bez stabilności finansowej, poleganie na pracy w niepełnym wymiarze godzin w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb oraz wykluczenie z ochrony socjalnej dostępnej dla innych grup. Presja ta może prowadzić do przedwczesnego kończenia nauki, ograniczonych możliwości mobilności i długotrwałych nierówności. Sprawiedliwe podejście europejskie wymaga znacznych inwestycji publicznych w dostępne szkolnictwo wyższe, przystępne cenowo i zrównoważone mieszkania dla studentów, odpowiednie stypendia i usługi wsparcia, które chronią studentów przed ubóstwem. Polityka mieszkaniowa, transformacja klimatyczna i ochrona socjalna muszą odzwierciedlać realia, których doświadczają zarówno młodzi ludzie, jak i studenci. Sprawiedliwość międzypokoleniowa musi zapewnić, aby dzisiejsza młodzież – a zwłaszcza dzisiejsi studenci – nie ponosiła nieproporcjonalnych obciążeń.