Stedelijke regeneratie vindt plaats als jongeren, volwassenen en ouderen in een levende, samenhangende en wederzijds ondersteunende gemeenschap leven. Er zijn maatregelen nodig op verschillende niveaus: in elke stad aanwezige organen/verenigingen in kaart te brengen; een intergenerationeel knooppunt tot stand te brengen dat een netwerk tot stand brengt tussen organen met vergelijkbare belangen (die vaak het bestaan van de ander negeren) en vervolgens verenigingen voor jongeren met die voor ouderen verbindt; mensen met een migrantenachtergrond in de gemeenschap te betrekken om cohesie en sociale ontwikkeling te creëren; een EU-platform opzetten dat casestudy’s over intergenerationele inclusie verzamelt en vervolgens formaten met de beste maakt. Jonge senioren +65 worden mentoren van jongvolwassenen 15-29 jaar, laatstgenoemden ontdekken hun eigen interesses en zetten deze om in werk/studie (NEET’s nemen af), ouderen krijgen digitale hulp en in het dagelijks leven; Universitaire studenten en senioren wonen samen: vermindert het ageisme; Verhoogt een leven lang leren; Huisvesting toegankelijk voor studenten. Jongeren blijven in hun land van herkomst, creëren een gezin waarin de gemeenschap leeft en de kosten van levensonderhoud toereikend zijn. Digitalisering maakt werken op afstand mogelijk. Er zijn kinderopvang-, zorg- en inclusiediensten voor mensen met een handicap beschikbaar: Geboorten nemen toe. Ouderen compenseren de inefficiënties van de openbare sociale dienstverlening niet. Vermindert racisme: Immigranten maken deel uit van de gemeenschap. Scholing neemt toe en braindrain neemt af. Iedereen voelt zich verantwoordelijk