Tá an chothroime idirghlúine san Eoraip i mbaol níos mó ná riamh. Bíonn ar dhaoine óga aghaidh a thabhairt ar chostais mhaireachtála atá ag dul i méid, ar thithíocht neamh-inacmhainne, agus ar neamhdheimhneacht airgeadais atá ag dul i méid. Ach is grúpa ar leith laistigh den tírdhreach seo iad na daltaí, agus tá leochaileachtaí sonracha nasctha go díreach lena gcumas rochtain a fháil ar an oideachas agus é a chur i gcrích. Ní hamháin go mbaineann bochtaineacht fuinnimh, tithíocht ar dhroch-chaighdeán, agus córais tacaíochta neamh-leordhóthanacha do mhic léinn an bonn de dhálaí maireachtála na mac léinn ach baineann siad an bonn freisin dá gceart chun foghlama agus chun páirt iomlán a ghlacadh sa tsochaí. Maidir le hAontas na Mac Léinn Eorpach (ESU), ní mór d’aon straitéis maidir le cothroime idirghlúine aitheantas sainráite a thabhairt do mhic léinn mar a gcatagóir féin, seachas díreach fothacar den óige. Is minic a bhíonn dúshláin ar leith roimh mhic léinn: bogadh ón mbaile gan cobhsaíocht airgeadais, a bheith ag brath ar phoist pháirtaimseartha chun bunriachtanais a chumhdach, agus a bheith eisiata ó chosaintí sóisialta atá ar fáil do ghrúpaí eile. D’fhéadfadh luathfhágáil, deiseanna soghluaisteachta teoranta, agus neamhionannas fadtéarmach a bheith mar thoradh ar na brúnna sin. Chun cur chuige cothrom Eorpach a bhaint amach, tá gá le hinfheistíocht láidir phoiblí san ardoideachas inrochtana, i dtithíocht inacmhainne agus inbhuanaithe do mhic léinn, i ndeontais leordhóthanacha, agus i seirbhísí tacaíochta lena gcosnaítear mic léinn ar an mbochtaineacht. Ní mór do bheartais maidir le tithíocht, aistriú aeráide agus cosaint shóisialta na réaltachtaí a bhíonn ag daoine óga agus ag mic léinn araon a léiriú. Ní mór a áirithiú leis an gcothroime idirghlúine nach bhfágfar daoine óga an lae inniu — agus go háirithe mic léinn an lae inniu — faoi ualaí díréireacha.