Η αστική αναγέννηση συμβαίνει εάν οι νέοι, οι ενήλικες και οι ηλικιωμένοι ζουν σε μια ζωντανή, συνεκτική και αμοιβαία υποστηρικτική κοινότητα. Απαιτείται δράση σε διάφορα επίπεδα: φορείς/ενώσεις χαρτών που υπάρχουν σε κάθε πόλη· δημιουργία ενός διαγενεακού κόμβου που δημιουργεί ένα δίκτυο μεταξύ φορέων με παρόμοια συμφέροντα (οι οποίοι συχνά αγνοούν την ύπαρξη του άλλου) και στη συνέχεια συνδέει τις ενώσεις νέων με τις ενώσεις ηλικιωμένων· συμπερίληψη των ατόμων που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών στην κοινότητα για τη δημιουργία συνοχής και κοινωνικής ανάπτυξης· να δημιουργήσει μια πλατφόρμα της ΕΕ που θα συλλέγει περιπτωσιολογικές μελέτες για τη συμπερίληψη μεταξύ των γενεών και, στη συνέχεια, να δημιουργήσει μορφότυπους με τους καλύτερους. Οι νέοι ηλικιωμένοι +65 γίνονται μέντορες των νέων ενηλίκων 15-29 ετών, οι τελευταίοι ανακαλύπτουν τα ενδιαφέροντά τους και τα μετατρέπουν σε εργασία/μελέτη (μείωση των ΕΕΑΚ), οι ηλικιωμένοι λαμβάνουν ψηφιακή βοήθεια και στην καθημερινή ζωή· Πανεπιστημιακοί φοιτητές και ηλικιωμένοι συμβιώνουν: Μειώνει την ηλικιακή γήρανση. Αυξάνει τη διά βίου μάθηση· στέγαση προσβάσιμη στους φοιτητές. Οι νέοι μένουν στις χώρες καταγωγής τους, δημιουργούν μια οικογένεια όπου η κοινότητα είναι ζωντανή και το κόστος ζωής είναι επαρκές. Η ψηφιοποίηση επιτρέπει την απομακρυσμένη εργασία. Διατίθενται υπηρεσίες παιδικής μέριμνας, φροντίδας και ένταξης για άτομα με αναπηρία: Οι γεννήσεις αυξάνονται. Οι ηλικιωμένοι δεν αντισταθμίζουν τις ανεπάρκειες των δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών. Μειώνει τον ρατσισμό: Οι μετανάστες είναι μέρος της κοινότητας. Η σχολική εκπαίδευση αυξάνεται και η διαρροή εγκεφάλων μειώνεται. Όλοι αισθάνονται υπεύθυνοι